Sanyanggae LogoSanyanggae

ไดโนเสาร์

อะพาโทซอรัส

Apatosaurus

การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Apatosaurus

วันที่ตรวจสอบข้อมูล:

คอหนา ลำตัวใหญ่ และประวัติการจำแนกกับบรอนโทซอรัส

อะพาโทซอรัสมีคอหนาและลำตัวใหญ่ เป็นซอโรพอดใกล้ชิดดิโพลโดคัส ความสัมพันธ์ของชื่อกับบรอนโทซอรัสเชื่อมกับการเปลี่ยนแปลงงานวิจัยการจำแนก

ที่มาและการกระจาย
จูแรสซิกตอนปลาย · อเมริกาเหนือ

  • Apatosaurus
  • สัตว์สูญพันธุ์ที่ศึกษาจากฟอสซิล
  • แยกภาพบูรณะออกจากหลักฐาน
ภาพตัวอย่างฟอสซิลและโครงกระดูกอะพาโทซอรัส

ตัวอย่างฟอสซิลหรือโครงกระดูก

สื่อจัดแสดงฟอสซิลและโครงกระดูกอะพาโทซอรัส อาจมีส่วนที่จำลองหรือเติมให้ครบ ไม่ใช่ภาพถ่ายสัตว์ที่ยังมีชีวิต

แหล่งข้อมูล: AbstractionBlue · ข้อมูลต้นทาง: Apatosaurus_louisae_-_CM.jpg · CC BY-SA 4.0

AbstractionBlue

1. การจำแนก การค้นพบ และบริบทของยุค

อะพาโทซอรัสเป็นซอโรพอดใกล้ชิดดิโพลโดคัส ความสัมพันธ์ของชื่อกับบรอนโทซอรัสเชื่อมกับการเปลี่ยนแปลงงานวิจัยการจำแนก

เป็นซอโรพอดจูแรสซิกตอนปลายจากหมวดหินมอร์ริสันในสายใกล้ดิโพลโดคัส ความสัมพันธ์กับชื่อบรอนโทซอรัสเปลี่ยนตลอดประวัติวิจัยการจำแนก จึงต้องดูความต่างของป้ายคำอธิบายเก่ากับข้อมูลล่าสุด ไม่ถือว่าข้อมูลบรอนโทซอรัสเก่าทั้งหมดเป็นตัวอย่างเดียวกันของสกุลนี้ การเปลี่ยนชื่อเป็นเรื่องการเทียบกระดูกและเกณฑ์แยกชนิด

2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ

ลักษณะเด่นคือคอหนา ลำตัวใหญ่ หางยาว และรูปร่างที่รองรับตัวด้วยสี่ขา

แม้เป็นไดโนเสาร์คอยาวเหมือนกัน แต่เทียบกับดิโพลโดคัสแล้วคอและลำตัวดูบึกบึนกว่า ลองอ่านขาคล้ายเสา หัวเล็ก และหางต่อยาวเป็นสัดส่วนของร่างเดียว โครงกระดูกยังมีโครงสร้างเกี่ยวกับการหายใจและการลดน้ำหนักร่างกาย ความหนาเนื้อและมวลรวมที่บูรณะต่างจากค่าที่วัดตรงจากฟอสซิล และต้องระบุวิธีเปรียบเทียบ

3. หลักฐานสำหรับอนุมานนิเวศวิทยา

ตีความว่าเป็นสัตว์กินพืช แม้ตัวใหญ่ แต่คำอธิบายเก่าว่าต้องทำทุกกิจกรรมในน้ำเท่านั้นไม่ใช่การตีความพื้นฐานปัจจุบัน

ฟันและขากรรไกรของซอโรพอดสัมพันธ์กับชีวิตที่ใช้พืช เนื้อเยื่อกระดูกของตัวอ่อนวัยเป็นข้อมูลวิจัยอัตราเติบโต แต่ช่วงเวลาเติบโตค่าเดียวไม่ได้ใช้กับทุกตัวอย่างในแบบเดียว ภาพเก่าที่ว่าตัวหนักจึงอยู่แต่ในน้ำต้องแยกจากงานศึกษากระดูกและรอยเท้าที่แสดงการเดินบนบก เส้นทางเคลื่อนย้ายและพฤติกรรมฝูงก็ต้องมีหลักฐานแยกต่างหาก

4. ข้อจำกัดของฟอสซิลและการสร้างภาพจำลอง

ศึกษากระดูก รอยเท้า และชั้นตะกอนรอบข้างร่วมกัน แยกจากไดโนเสาร์หุ้มเกราะและไม่ใช้น้ำหนักของฟอสซิลไม่สมบูรณ์เป็นค่าที่วัดได้ตายตัว

เทียบโครงกระดูกจัดแสดงสมัยใหม่ที่ยกคอและหางจากพื้นกับภาพเก่าจะเห็นการเปลี่ยนคำอธิบาย ตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ หมายเลขตัวอย่าง และชั้นหินที่พบกระดูกร่วมกัน ภาพสัตว์สูญพันธุ์เป็นการถ่ายฟอสซิลหรือสิ่งบูรณะ ไม่ใช่ภาพสังเกตสัตว์มีชีวิต ไม่อ่านผิวสัมผัสและสีร่างกายซึ่งส่วนหนึ่งคาดคะเนในภาพบูรณะเป็นข้อมูลนิเวศวิทยาที่แน่นอน

หลักฐานและเอกสารอ้างอิง