ไดโนเสาร์
ดิโพลโดคัส
Diplodocus
การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Diplodocus
วันที่ตรวจสอบข้อมูล:
ซอโรพอดคอและหางยาวเรียว มีฟันรวมอยู่ด้านหน้า
ดิโพลโดคัสมีคอและหางยาวเรียวกับฟันรวมอยู่ด้านหน้า เป็นซอโรพอดคอยาวที่พบในชั้นตะกอนจูแรสซิกของอเมริกาเหนือ
ที่มาและการกระจาย
จูแรสซิกตอนปลาย · อเมริกาเหนือ
- Diplodocus
- สัตว์สูญพันธุ์ที่ศึกษาจากฟอสซิล
- แยกภาพบูรณะออกจากหลักฐาน

ตัวอย่างฟอสซิลหรือโครงกระดูก
สื่อจัดแสดงฟอสซิลและโครงกระดูกดิโพลโดคัส อาจมีส่วนที่จำลองหรือเติมให้ครบ ไม่ใช่ภาพถ่ายสัตว์ที่ยังมีชีวิต
แหล่งข้อมูล: ScottRobertAnselmo · ข้อมูลต้นทาง: CM_Diplodocus.jpg · CC BY-SA 3.0
1. การจำแนก การค้นพบ และบริบทของยุค
ดิโพลโดคัสเป็นซอโรพอดคอยาว พบในชั้นตะกอนจูแรสซิกของอเมริกาเหนือ
เป็นซอโรพอดตัวแทนของหมวดหินมอร์ริสันในจูแรสซิกตอนปลายของอเมริกาเหนือ โครงกระดูกจำลองในพิพิธภัณฑ์หลายแห่งทำให้ดิโพลโดคัสมีชื่อเสียง แต่ประเทศที่ติดตั้งของจำลองไม่ใช่ถิ่นกำเนิดฟอสซิลเสมอไป ต้องแยกชนิดและตัวอย่างต่าง ๆ เพื่อเทียบสถิติความยาวอย่างถูกต้อง มันใช้ศึกษาความหลากหลายของสัดส่วนร่างกายในสายเดียวกันร่วมกับอะพาโทซอรัสญาติใกล้ชิด
2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ
ลักษณะเด่นคือคอและหางยาวมาก หัวเล็ก และขาที่รองรับร่างกายเหมือนเสา
ลองดูฟันยาวเรียวบริเวณด้านหน้าของหัวเล็ก สิ่งนี้ชวนคิดถึงการจัดการอาหารที่ต่างจากสัตว์เคี้ยวใบไม้ด้วยฟันหนา คอและหางยาวมากไม่ได้แปลว่าชูหัวตั้งสูงอยู่ตลอด การบูรณะท่าทางอาศัยตำแหน่งกระดูกคอ เอ็น และกล้ามเนื้อ และศึกษาช่องว่างในโครงกระดูกโดยเชื่อมกับหน้าที่ของร่างกายขณะมีชีวิต
3. หลักฐานสำหรับอนุมานนิเวศวิทยา
ตีความว่าใช้พืชเป็นอาหาร ส่วนท่าคอและระดับความสูงในการกินศึกษาจากโครงสร้างร่างกายและชีวกลศาสตร์
รูปฟันและรอยสึกเป็นเบาะแสว่ามันนำพืชเข้าปากอย่างไร ปริมาณการใช้พืชเตี้ยและพืชสูงต้องพิจารณาช่วงเคลื่อนไหวของคอร่วมกับข้อมูลสภาพแวดล้อม ต้องแยกการวิจัยเชิงหน้าที่ว่าหางยาวใช้เหมือนแส้ได้หรือไม่ออกจากข้อยืนยันว่ามันสร้างเสียงดังจริง ไม่ควรนำพฤติกรรมกินอาหารของยีราฟปัจจุบันมาใช้ตรง ๆ เพียงเพราะเห็นคอยาว
4. ข้อจำกัดของฟอสซิลและการสร้างภาพจำลอง
แยกจากไดโนเสาร์มีเกราะหรือหางกระบอง การใช้หางยาวมีสมมติฐานทางวิจัยรวมอยู่ จึงไม่ยืนยันว่าเกิดเสียงเฉพาะแบบใด
การเทียบกับไดโนเสาร์กินพืชยักษ์ชนิดอื่นในชั้นหินเดียวกันช่วยให้คิดถึงความหมายของโครงสร้างร่างกายที่ต่างกัน ในการจัดแสดงควรตรวจว่าหางบูรณะเท่าใดและสัดส่วนของจริงกับของจำลองเป็นอย่างไร รูปร่างในหน้านี้เป็นฟอสซิลหรือภาพบูรณะทางวิทยาศาสตร์ สีผิวและขนาดฝูงที่เดินเป็นแถวในภาพบูรณะไม่ใช่ข้อเท็จจริงจากการสังเกตด้วยภาพถ่าย
หลักฐานและเอกสารอ้างอิง
- Natural History Museum — Diplodocus
การจำแนก ถิ่นกำเนิด รูปร่าง และนิเวศวิทยา
- UC Museum of Paleontology — ไดโนเสาร์ซอโรพอด
สายวิวัฒนาการซอโรพอด การเดินสี่ขา และโครงกระดูกพื้นฐานของคอยาว