Sanyanggae LogoSanyanggae

ไดโนเสาร์

อิกัวโนดอน

Iguanodon

การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Iguanodon bernissartensis

วันที่ตรวจสอบข้อมูล:

ศึกษาความเป็นไดโนเสาร์กินพืชผ่านเดือยนิ้วหัวแม่มือและประวัติการจำลองรูปร่าง

อิกัวโนดอนเป็นไดโนเสาร์ออร์นิโทพอดที่กินพืช ชื่อนี้สำคัญในประวัติศาสตร์การศึกษาไดโนเสาร์ยุคแรก และภาพจำลองในอดีตก็ได้รับการแก้ไขในภายหลัง

ที่มาและการกระจาย
ครีเทเชียสตอนต้น · ยุโรปและพื้นที่อื่น

  • Iguanodon bernissartensis
  • สัตว์สูญพันธุ์ที่ศึกษาจากฟอสซิล
  • แยกการจำลองออกจากหลักฐาน
ภาพถ่ายตัวอย่างฟอสซิลและโครงกระดูกอิกัวโนดอน

ตัวอย่างฟอสซิลหรือโครงกระดูก

ข้อมูลจัดแสดงฟอสซิลและโครงกระดูกอิกัวโนดอน การจัดแสดงอาจมีส่วนสำเนาหรือส่วนเติมเต็ม ไม่ใช่ภาพถ่ายตัวที่มีชีวิต

แหล่งข้อมูล: Ben2 · ข้อมูลต้นทาง: Iguanodon_de_Bernissart_IRSNB_01.JPG · CC BY-SA 3.0

หมายเหตุการแก้ไขจากแหล่งต้นฉบับ: cropped

Ben2

1. การจำแนก การค้นพบ และบริบทของยุค

อิกัวโนดอนเป็นไดโนเสาร์ออร์นิโทพอดที่กินพืช ชื่อนี้สำคัญในประวัติศาสตร์การศึกษาไดโนเสาร์ยุคแรก และภาพจำลองในอดีตก็ได้รับการแก้ไขในภายหลัง

ออร์นิโทพอดชนิดนี้ได้รับการศึกษาโดยอาศัยฟอสซิลยุคครีเทเชียสตอนต้นของยุโรปเป็นหลัก หน้านี้เน้น Iguanodon bernissartensis ซึ่งเป็นที่รู้จักจากตัวอย่างที่แบร์นิสซาร์ในเบลเยียม เนื่องจากเป็นสัตว์กลุ่มแรก ๆ ที่ได้รับการตั้งชื่อเมื่อผู้คนเริ่มรู้จักไดโนเสาร์ จึงยังมีแบบจำลองเก่าหลงเหลืออยู่ ฟอสซิลหลายชิ้นที่เคยรวมอย่างกว้าง ๆ ภายใต้ชื่อเดียวกัน ต่อมาถูกจำแนกเป็นสกุลอื่น

2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ

ลักษณะเด่นคือเดือยแหลมที่นิ้วหัวแม่มือ ฟันสำหรับจัดการพืช และแขนขาที่แข็งแรง

เดือยนิ้วหัวแม่มือมีประวัติที่รู้จักกันดีว่าเคยถูกวางผิดตำแหน่งเป็นเขาบนจมูกในแบบจำลองยุคแรก เมื่อมีโครงกระดูกให้เปรียบเทียบมากขึ้น จึงทราบว่าส่วนนี้เป็นส่วนหนึ่งของมือ ควรดูนิ้วอื่น โครงสร้างมือที่รับน้ำหนัก ขาหลังที่แข็งแรง และหางยาวร่วมกันด้วย สามารถเปรียบเทียบการจัดแสดงเก่าที่ตั้งตัวตรงเกินไปโดยใช้หางยันพื้น กับท่าทางที่เปลี่ยนแปลงในภายหลัง

3. หลักฐานสำหรับอนุมานนิเวศวิทยา

การเคลื่อนที่ด้วยสี่ขาและสองขาตีความจากโครงสร้างร่างกาย ส่วนหน้าที่เฉพาะของเดือยนิ้วหัวแม่มือยังมีหลายความเป็นไปได้ที่อภิปรายกัน

จะงอยปากและฟันด้านในกระพุ้งแก้มมีรูปแบบสำหรับตัดและจัดการพืช โครงสร้างมือและขาใช้ศึกษาการเคลื่อนที่ด้วยสี่ขาและสองขา แต่ไม่ได้หมายความว่าจะรักษาท่าเดียวตลอดชีวิต มีข้อเสนอหลายอย่างเกี่ยวกับหน้าที่ของเดือยนิ้วหัวแม่มือ เช่น การป้องกันตัว โดยไม่มีการสังเกตการใช้โดยตรง การที่ฟันคล้ายอีกัวนาไม่ได้หมายความว่าอาหารและพฤติกรรมเหมือนอีกัวนาด้วย

4. ข้อจำกัดของฟอสซิลและการสร้างภาพจำลอง

การเปรียบเทียบภาพจำลองเก่าและสมัยใหม่แสดงให้เห็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงการตีความฟอสซิล ไม่จัดอิกัวโนดอนไว้ในกลุ่มเดียวกับเทอโรพอดกินเนื้อหรือซอโรพอด

เมื่อเปรียบเทียบภาพจำลองเก่ากับโครงกระดูกสมัยใหม่ ควรพิจารณาว่าอ้างอิงฟอสซิลใด แทนที่จะดูว่าแบบใดดูน่าตื่นเต้นกว่า การตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ของตัวอย่างในพิพิธภัณฑ์ช่วยแยกสัตว์อื่นที่เคยเรียกว่าอิกัวโนดอน ภาพถ่ายฟอสซิลกับภาพจำลองทั้งตัวให้ข้อมูลต่างลักษณะกัน หน้านี้นำเสนอข้อมูลจากกระดูกและงานวิจัย ไม่ใช่บันทึกภาพสีและพฤติกรรมจริงของสัตว์ที่สูญพันธุ์แล้ว

หลักฐานและเอกสารอ้างอิง